گروه هالوژن ها

هالوژن‌عناصر گروه ۱۷ (گروه ۷ اصلی) جدول تناوبی هستند یعنی: فلوئور ،کلر، برم، ید و آستاتین.

هالوژن‌ها در حالت طبیعی خود مولکول‌های دواتمی هستند.

واژهٔ هالوژن از زبان یونانی گرفته شده و به معنی نمکزا است.

 

 

هالوژن	جرم اتمی	نقطه ذوب	نقطه جوش	الکترونگاتیویته
فلوئور	۱۹	۵۳/۵۳	۸۵/۰۳	۳/۹۸
کلر	۳۵/۵	۱۷۱/۶	۲۳۹/۱۱	۳/۱۶
برم	۸۰	۲۶۵/۸	۳۳۲/۰	۲/۹۶
ید	۱۲۷	۳۹۶/۸۵	۴۵۷/۴	۲/۶۶
آستاتین	۲۱۰	۵۷۵	۶۱۰	۲/۲

 

 

 

ریشه لغوی

نام هالوژنها از یونانی گرفته شده و به معنی نمک‌ساز است.

اطلاعات کلی

این عناصر به استثنای آستاتین ، به‌صورت هالید نمکها بطور فراوان در طبیعت وجود دارند. آستاتین احتمالا در طبیعت ، به مقادیر فوق‌العاده کم به‌صورت ماده حد واسطی با طول عمر کوتاه یافت می‌شود که از فرایندهای تجزیه مواد رادیواکتیو طبیعی حاصل می‌گردد. اما بیشتر اطلاعات ناقص ما درباره شیمی آستاتین ، حاصل مطالعه مقادیر جزئی ایزوتوپ رادیواکتیو این عنصر است که از طریق واکنشهای هسته‌ای تهیه می‌شود.

 

خواص گروهی

هر اتم هالوژن از گاز نجیبی که پس از آن ، در جدول تناوبی عناصر قرار گرفته است، یک الکترون کمتر دارد. هر اتم هالوژن ، تمایل زیادی دارد که با تشکیل یک یون با یک بار منفی یا یک پیوند کووالانسی ، آرایش الکترونی یک گاز نجیب را به خود بگیرد. هر یک از عناصر این گروه به استثنای فلوئور ، حالت اکسایش مثبت دارد. نماد X ، مشخص کننده هر هالوژنی در ترکیب است.

در سری هالوژنهایی که بر حسب عدد اتمی در این جدول مرتب شده‌اند، اغلب خواص به‌طور منظم افزایش یا کاهش می‌یابند. اتم هالوژن در هر تناوب دوره بعد از گاز نجیب آن دوره دارای بالاترین پتانسیل یونش است و پتانسیل یونش در هر گروه با افزایش شعاع اتمی کاهش می‌یابد.